คนแปลกๆ

แวะไปอ่านบล็อกพี่รอง เลยลองทำแบบทดสอบวัดความแปลกของมนุษย์ แฮ่ะ ๆ ลองแล้ว ได้ผลอย่างที่เห็นนี่แหละครับ ตัวจริงผมนะไม่อยากเป็นเลยไอ้ Cult Leader แปลไทยอย่างหยาบๆ ว่า เจ้าลัทธิ อะไรทำนองนั้น มีพี่คนหนึ่งบอกว่า ถ้าไม่อยากได้อะไร คนเรามักได้สิ่งนั้น  ฮ่า ๆ  แล้วผมมีความเป็น Cult leader ตรงไหนน่ะเนี่ย ?


You Are 80% Weird


You’re more than quirky, you’re downright strange.
But you’re also strangely compelling, like a cult leader.

Advertisements

Favorite Poet

ใครคือกวีคนโปรดของนายฮ่ะ? อัลวาห์

ทำไม ใครใครชอบถามข้าจัง  ถึงกวีคนโปรดของข้า
ข้านะ มีความรู้เกี่ยวกับกวีนิพนธ์มากกว่าเอ็งสองคนรวมกันทีเดียว 

ฉลองแกะน้อยนับดาวครบ 2500 ดวง

count2500.gif

สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน

ก่อนอื่นผมขอขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมเยือนอ่านงานเขียนในสาธารณรัฐกวีนิพนธ์แห่งนี้

ซึ่งบัดนี้ แกะน้อยนับดาวครบ 2500 ดวง หมายความว่าจำนวนการเข้าชมของท่านทั้งหลาย

ครบ 2500 ครั้ง ซึ่งผมไม่รู้จะตอบแทนด้วยอะไรดี  นอกจากด้วยบทกวี

กติกามีอยู่ว่า

> ขอให้ ๑๕ ท่านแรกที่มาตอบกระทู้นี้ ส่งชื่อและที่อยู่ของท่านมา

พร้อม บรรทัดแรกของบทกวี ซึ่งท่านจะเป็นผู้เขียน แล้วผมจะเป็นผู้ต่อให้จบ

เมื่อผมได้รับ บรรทัดแรกจากท่านแล้ว ผมจะนำไปอ่าน  และเขียนเมื่อมีแรงดาลใจ

และจะเขียนด้วยลายมือผมเอง ส่งให้ท่านด้วยไปรษรียบัตร

แค่นี่นะครับ ขอบคุณครับ

>ส่งมาที่ putushon@gmail.com วงเล็บมุมซองอีเมล์ด้วยว่า ฉลองแกะน้อยนับดาว 2500 ดวง

2500.jpg

จาก 27 พฤศจิกกายน 2550

ถึง   20 ธันวาคม 2550

งานเขียนที่ถูกแบนจากโอเคเนชั่น!

ban.jpg

กูต้องไปไหนสักแห่ง , ไม่ใช่ไปไหนก็ได้
 

เหมือนกับกูอยากมีใครสักคน , ไม่ใช่ใครก็ได้….วันนี้กูมีเรียนสิบครึ่งถึงบ่ายสาม, มีเวลาตัดสินใจอีกสองชั่วโมง
 

กับการที่กูจะออกเดิน หรือไปเรียนทั้งที่หัวใจมันล้าเหลือเกิน
 

กูไม่อยากทำอะไร ไม่อยากกระดิกกระเดี้ยว เหี้ย! แต่ไม่ได้อยากง่อยนะเว้ย
 

กูอยากดมกลิ่มทะเล แม่ง! มีเงินติดตัวไม่ถึงร้อย ,, กว่าแม่จะส่งคงบ่ายๆ
 

ไม่กล้าบอกหรอก ว่าส่งทันทีเลยนะ , กูรุ้ว่าแม่มีเสมอ แต่เกรงใจ

หัวหิน , กูไปมาแล้ว ไปคนเดียว ไม่น่าประทับใจ
 

ไม่มีเหี้ยไรเลย นอกจากเกย์ ผับ ร้านอาหาร โรงแรมสำหรับอิพวกไฮโซ
 

แล้วคนเดินดินอย่างกูก็ได้แต่ชะแง้ แล้วเช่าเก้าอี้ตัวละห้าสิบเป็นที่นอนกลางคืน

บางแสนล่ะ , กูกำลังอยากไปบางแสน กูเคยโบกรถเส้นนั้นครั้งนึงตอนไปทำค่ายที่จันทฯ
 

แต่ว่าคราวนี้ถ้ากูไป กูต้องไปคนเดียว , ไม่มีใครกระสันอยากเอาหัวแม่ตีนจุ่มน้ำสักคน
 

กูฝันถึงทะเลสงบๆ หาดที่มีขอนไม้ มีกู มีลมพัดเบาๆ กูอยากนอนอ่านหนังสือเงียบๆ
 

ให้ใจกูแกร่งขึ้น ขอเวลาแค่เจ็ดสิบสองชั่วโมง แล้วกูก็จะกลับมาเป็นกูอีกครั้ง
 

กูตามวาทกรรมเด็กเรียนทั่วไป เกรดสามกว่า แม่ง ไม่เคยโดด ไม่เคยอิดเอื้อนที่จะเรียน
 

แต่นั่นมันเป็นภาพตอแหลของกูว่ะ , จริงๆ กูอยากไป กูไป กูไม่มีอารมณ์ กูก็แจ้งครูว่า
 

ไม่พร้อมค่ะอาจารย์ , หนูกำลังป่วยการเมือง !! ด่ากูกลับมาทุกราย

แล้วไอ้การจะออกปากยืมเพื่อน ก็แม่งยากเหลือเกิน กูรู้ว่าเพื่อนมี แต่กูไม่กล้าว่ะ
 

กูกลัวว่ากว่าแม่กูจะโอนมาวันนี้ ฝันกูจะเหือดเลือดกูจะแห้งซะก่อนนะสิ !!

แต่ที่รู้ๆ คือกูอยากไปยืนประจันหน้ากับทะเล ,,,
 

กูเชื่อมั่นในความเวิ้งว้างของทะเล
 

กูกลัวภูเขา – ความทะมึนของมันเป็นปราการให้ความคิดกูปิดกั้น
 

กูอยู่กับภูเขาสงบกูจริง แต่หวั่นหวาด
 

แต่ถ้ากูอยู่กับทะเล เสียงคลื่นซ่าๆ ตลอด แต่กูรู้สึกมีพลัง

แม่ง เอาไงดีวะ กับอีกสองชั่วโมงที่ต้องคิดตัดสินใจ
 

และออกเดินทาง ,,

แม่ง – ตีนอยู่ไม่สุข ใจก็ไม่สุขไปด้วย  

อ้างอิง  http://www.oknation.net/blog/wayward/2007/12/17/entry-1

Calendar from Rome : Ars longa

ปฏิทินจากโรม : ศิลปะยืนยาว

 Melozzo da Forli,Angelo musicante con liuto

            Melozzo da Forli,Angelo musicante con liuto

ปีที่แล้วกัลยาณมิตรท่านหนึ่งส่งปฏิทิน ARTE ITALIANA CALENDAR 2007 มาหนึ่งเล่ม ข้าพเจ้าแกะซองบรรจุที่ส่งมาจากต่างแดนด้วยใจระทึกยิ่ง  ปฏิทินตั้งโต๊ะขนาดเล็กถูกคลี่ออกมาเบื้องหน้า ข้าพเจ้าละเลียดชมภาพศิลปะที่บรรจุในแต่ละเดือนอย่างดื่มด่ำ  ในชีวิตของข้าพเจ้ามีไม่บ่อยครั้งที่พึ่งใจกับศิลปะบนปฏิทิน มันคือการเดินทางข้าม กาลเวลา

  เพียงแรกเห็นข้าพเจ้ามองข้ามความเป็นปฏิทินที่ตัวเลขจะถูกนับให้ถอยหลังจนเก่ากระทั้งสิ้นปี  เหมือนนาฬิกาทรายที่ถูกคว่ำลงบอกเวลา ต่างกันตรงที่นาฬิกาทรายใช้สลับไปสลับมาไม่มีวันหมดอายุ    นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้ามานั่งครุ่นคิดถึงวันเดือนปีในปฏิทิน หลายเดือนมาแล้วที่ปฏิทินเล่มนี้ตกเป็นสมบัติทางศิลปะร่วมสมัยของข้าพเจ้า   

  Michelangelo,Sibilla Delfica

                                         Michelangelo,Sibilla Delfica

ที่พ้นผ่านดูเหมือนเจ้าปฏิทินเล่มนี้ไม่ได้ทำหน้าที่บอกวันเดือนปีแก่ข้าพเจ้าเลย ทว่ามันกลับทำหน้าที่ในการดูดซับจินตนาการของข้าพเจ้าในโลกเก่าของภาพวาดเหล่านี้ อย่างน้อยทำให้ข้าพเจ้ารำลึกถึงวัยแรกรุ่นที่วิญญาณจิตรกรสิงข้าพเจ้าให้สนใจการวาดภาพอยู่ระยะเวลาหนึ่ง  แต่ดูเหมือนข้าพเจ้าไม่มีพรสวรรค์ในด้านนี้จึ่งเพียรดื่มด่ำลงลึกในภาพวาดทุกครั้งที่ได้พบเห็นภาพเหล่านี้  บางภาพจากปฏิทินคุ้นเคยนัยน์ตาข้าพเจ้าราวเพื่อนสนิท แต่บางภาพสร้างความฉงนแก่ข้าพเจ้ามิใช่น้อย  นึกให้ถึงสมัยเรียนประถมศึกษาข้าพเจ้ากลายเป็นมิตรสหายของหนังสือในห้องสมุดของโรงเรียนไปได้อย่างไร  

จนถึงวันนี้ข้าพเจ้าอดสงสัยมิได้ไฉนจึงกลายเป็นเยี่ยงนั้น  ดุจว่าข้าพเจ้าต้องมนต์อันศักดิ์สิทธิ์ให้ต้องแอบไปนั่งในห้องสมุดในตอนพักเที่ยง หรือช่วงครูไม่มาสอน หรือยามว่างเว้นจากการวิ่งเล่นในสวนหลังโรงเรียน

 Front Cover

                                                                 Front page

นอกจากหนังสือนิทานที่มีภาพวาดสุดแสนอลังการแล้ว  เห็นจะมีหนังสือปทานุกรมสาขาต่าง ๆ ที่แยกตามหมวดหมู่ต่าง ๆ  เล่มที่ข้าพเจ้าโปรดปรานเห็นจะเป็นหมวดวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีกับศิลปะ  ข้าพเจ้าจึงได้มีโอกาสเห็นภาพวาดของจิตรกรเอกตั้งแต่เริ่มหัดอ่านหนังสือ  จึงเท่ากับว่าข้าพเจ้าเสพงานศิลปะก่อนที่จะรู้จักศิลปินผู้สร้างสรรค์งานนั้น!

Dec

one.jpg

Angelo

Angelo

Botticelle

Botticelli

davinci1.jpg

Davinci

Photos Above : atsitalia.it