ปลายทางมันอยู่ใต้เท้า

walkers.jpg

                                                         Photography by Sunburnsideup

ปลายทางมันอยู่ใต้เท้า 

กวีคนหนึ่งบนถนนสายนั้น

โบกรถเข้าเมือง

เพียงเพื่อ

แหกปากกู่ตะโกน

เพรียกหานายกรัฐมนตรี

บนประเทศเสรี  ประชาธิปไตยเฮงซวย   

หญิงสาวคนหนึ่งบนถนนสายเดียวกัน

โบกรถเข้าเมือง

เพียงเพื่อ

ทดลองค้นหาความจริง

บนประเทศอิสระ มากล้นเสรีภาพ

   

กรรมกรคนหนึ่งบนถนนสายเดียวกันนั้น

โบกรถเข้าเมือง

เพียงเพื่อ

พิสูจน์กำลังกายอันทรหด

บนประเทศกำลังพัฒนา พ้นโลกที่สาม

    

ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา

มีความเศร้าถมทับกันเป็นกองมหึมา

ในกระเป๋ากางเกงของพวกเขา

มีความหวังและความฝันอัดเสียแน่น

คำถามมากมายพรั่งพรูในหัวกะบาล

คำตอบต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง

ไม่บนตึกสูงระฟ้าก็คงสลัมต่ำเรี่ยดิน

 

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คำถามหรือคำตอบ

คำตอบไม่ได้อยู่ที่ปัญหาหรือคำถาม

อยู่ที่ว่า…

รถคันไหนจะยอมหยุดรับพวกเขาเข้าเมืองเสียที! 

ซะการีย์ยา อมตยา

๓๑  ธันว์  ๒๕๕๐ 

Advertisements

ปีศาจตนนั้น

p2-1.gif                                                                    

คัดจาก> บทกล่าวนำถึงปะการัง จากพิบูลศักดิ์ ละครพล ในหนังสือรวมบทกวี

สุดฝั่งที่ขอบฟ้า’ โดย ปะการัง      

To Build A Home


Cinematic Orchestra – To Build A Home

ดูคำแปล To Build A Home  

ท้องทะเลแห่งแมกไม้สีคราม

atree.jpg

                                                   Small tree in Eilat by Pi Production

ท้องทะเลแห่งแมกไม้สีคราม 

เสียงฝีเท้าของรถไฟ

เสียงค้อนสลักลงศิลา

มนุษย์สายพันธุ์ใหม่

ถูกจองจำ

ในคุกแห่งกาลเวลา

รอยเท้าของผู้ก่อการ

คราบเลือดและหยาดน้ำตา

นกยักษ์ในปกรณัมอียิปต์

โลงศพและมวลดอกไม้

บรรณาการ

แด่เทพแห่งความตาย

เทพีเลือดสีฟ้า

ผู้ก่อกบฏแห่งศตวรรษ!

ซะการีย์ยา อมตยา

ส้มเน่าอับแสง

orange.jpg

ส้มเน่าอับแสง 

ฉันอยู่ที่นี่

ส้มเน่าอับแสง

เส้นใยบางบาง

แหลกสลาย

จุลินทรีย์ก่อตัว

เธอหายไปไหน

โอ้แสงแดดที่รัก

เธอปล่อยฉัน

ให้เปลี่ยวเหงา

ราวหินก้อนหนึ่ง

ซึ่งถูกทิ้งขว้าง

ว้างเวิ้งกลาง

ห้วงมหรรณพ  

ซะการีย์ยา อมตยา

ฉันปีนต้นไม้เพื่อมองเห็นโลก

aman.jpg

                                                         Photo:Mlle Mathilde

ฉันปีนต้นไม้เพื่อมองเห็นโลก 

บ้านหลังหนึ่งสกัดจากก้อนหิน

พื้น ผนังและประตูหน้าต่างทำด้วยไม้

โต๊ะและเก้าอี้ถูกห่มคลุมไปด้วยฝุ่นผง

ณ ที่นี้ ที่ซึ่งฉันไม่เคยรู้สึกเดี่ยวดาย

ที่ซึ่งฉันรู้สึกถึงบ้าน…  

เพราะฉันสร้างบ้าน

สำหรับเธอ

สำหรับฉัน

กระทั่งมันอันตรธาน

จากเธอ

จากฉัน  

บัดนี้ ถึงเวลาจากลากลายกลับสู่ภัสมธุลี   

ข้างนอกในสวนที่ซึ่งเราเพาะเมล็ดพันธุ์

มีต้นไม้หนึ่งอายุรุ่นคราวเดียวกับฉัน

มวลกิ่งถักทอด้วยสีสันขจีเขียวระบัด

ผืนปรากฏและคลุมสูงเลยถึงเข่าของมัน 

ผ่านรอยแตกของเปลือกผิวฉันปีนสู่ยอด

ฉันปีนต้นไม้เพื่อมองเห็นโลก

ครั้นลมกรรโชกหวนรอบกายเพื่อผลักฉันตก

ฉันเหนี่ยวกระชับเหมือนเช่นที่เธอโอบกอดฉัน

ฉันเหนี่ยวกระชับเหมือนเช่นที่เธอโอบกอดฉัน   

เพราะฉันสร้างบ้าน

สำหรับเธอ

สำหรับฉัน

กระทั่งมันอันตรธาน

จากเธอ

จากฉัน  

ซะการีย์ยา อมตยา แปลจาก To Build a Home by Cinematic Orchestra

อ่านต้นฉบับพร้อมเสียง I climbed the tree to see the world

Don’t Block The Blog

ลิงค์ภาพเพื่อการเผยแพร่ต่อในบล็อกของท่าน

http://i197.photobucket.com/albums/aa80/putushon/BannerB.jpg

http://i197.photobucket.com/albums/aa80/putushon/NO-1.jpg 

อ่านเพิ่มเติมกรณีศึกษางานเขียนที่ถูกแบน

https://putushon.wordpress.com/2007/12/20/ok-nation-writing-banned/

อ่านทัศนวิจารณ์

http://www.thaiwriter.net/forum01/index.php?topic=366.0