Fleurons of Hope by Max Kisman
5555555555555
SP แกเลอรี่ปิด
ภาพถ่ายขาวดำจึงไม่ได้เห็น
เตร่แถวร้านหนังสือตรอกข้าวสาร
ได้ Paul Celan มาเล่มหนึ่ง
กลับที่พักดีกว่า
มีงานแปลอีกหลายชิ้นรออยู่
บก ทวงยิกยิกหลายวันแล้ว
บนรถเมล์สายหก
สาวน้อยวัยเปรี้ยวจี๊ด
สวมเสื้อ Coca-Cola เบอร์ 10
กระแทกเสียงเข้าโทรศัพท์มือถือ
คืนนี้กระทืบคน
เตรียมตีนไว้ด้วย
อะโห่..กระเป๋ารถเมล์สะดุ้ง
เสียงโหวกเหวกของยวดยาน
ผู้คนเลิกงานวิ่งแข่งกับเวลา
บันไดรถทำงานหนัก
ก้าวขึ้นก้าวลง
เสียงเธอคนนั้นแทรก
คืนนี้มีตบด้วยน่ะโว๊ยยยย
ป้ายต่อไปเห็นสะพานลอยมาแต่ไกล
ผมดีดตัวลงมา
ก่อนที่รถเมล์คันเล็กกระชากเกียร์จากไป
จับราวสะพานสีสแตนเลส
ค่อยค่อยขยับสาวเท้าขึ้น
ทัศนียภาพเมืองที่แน่นด้วยรถรา
ผู้คนกำลังกลับบ้านกลับช่อง
บนสะพานมีคำเตือน
โปรดระวัง คนร้ายก่อเหตุบนสะพานลอย
ผมตรวจดูเชือกผูกรองเท้า
รีบดิ่งลงมา
ก่อนที่ผมจะกลายเป็นผู้ถูกกระทำ
หรือเป็นผู้กระทำเสียเอง!
5555555555555
ซะการีย์ยา อมตยา
๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑
Filed under: My Poetry | 5 Comments »
