บทกวี
และนั่นคือห้วงเวลา…บทกวีได้มาถึง
เพื่อค้นหาฉัน ฉันไม่รู้ ฉันไม่ทราบ
เธอมาจากแห่งหนใด จากแม่น้ำหรือเหมันต์
ฉันไม่รู้เธอมาเมื่อใดและมาได้อย่างไร
ไม่ พวกเธอไม่ใช่เสียง พวกเธอหาใช่
ถ้อยคำ หรือความเงียบงันใดใด
ทว่าบนถนนสายหนึ่งฉันถูกเพรียกหา
จากมวลกิ่งก้านแห่งรัตติกาล
ถ้อยคำหยาบคายจากคนแปลกหน้า
ท่ามกลางกองเพลิงโหมกระหน่ำ
หรือการหวนคืนอย่างเดียวดาย
ณ ที่นั่นฉันปราศจากโฉมหน้า
แล้วเธอได้สัมผัสฉัน
ฉันไม่รู้จะพูดอย่างไร ปากของฉัน
ไม่มีทางหลุด
กล่าวนามอันใด
อีกดวงตานั้นก็บอดเสียแล้ว
และบางสิ่งเริ่มต้นในวิญญาณของฉัน
ความป่วยไข้หรือกระทั่งปีกซึ่งถูกหลงลืม
และฉันได้สร้างทางของฉันเอง
ถอดรหัส
ไฟนั้น
และฉันเขียนบรรทัดแรกอันสลัวเลือน
พร่ามัว ไร้สาระ เหลวไหล
อย่างสิ้นเชิง
ภูมิปัญญาอันหมดจด
ของบางคนผู้ซึ่งรู้ถึงความไม่มีอะไรเลย
และทันใด ฉันเห็น
นภากาศ
เคลื่อนคล้อย
และเบิกทาง
หมู่ดาวเคราะห์
มวลพฤกษาสั่นไหว
เงาซึ่งถูกจ้วงแทง
พรุน
ด้วยลูกธนู อัคคีและบุปผชาติ
ราตรีอันแสนวกวน และจักรวาล
และฉัน สิ่งมีชีวิตขนาดจิ๋ว
เมามายด้วยประกายวาวมโหฬาร
ว่างเปล่า
ความเหมือน ภาพจำลอง
ของความลึกลับ
รู้สึกราวเป็นส่วนหนึ่ง
ของหุบเหว
ฉันเคลื่อนเป็นวงด้วยดวงดาวดารดาษ
ดวงใจฉันแหลกสลายสูญหายไปในสายลม
ปาโบล เนรูด้า
ปาโบล เนรูด้า (Pablo Neruda ๑๙๐๔-๑๙๗๒) เกิดที่
เมืองพาร์รอล ประเทศชิลี เติบโตที่เมืองเทมูโค ที่นั่นซึ่งเขา
ได้พบกับกาเบรียลา มิสทรัล(กวีรางวัลโนเบลคนแรกของ
ชิลี) ในปี ค.ศ.๑๙๒๐ ได้ไปยังเมืองซานติอาโกเพื่อศึกษาต่อ
และเริ่มตีพิมพ์บทกวี ในปี ค.ศ.๑๙๒๔ หนังสือ “ยี่สิบ
กวีนิพนธ์แห่งรักและหนึ่งบทเพลงแห่งความสิ้นหวัง” อันมี
ชื่อเสียงได้ปรากฏในบรรณพิภพ ตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๒๗ ถึง
๑๙๔๓ เนรูด้าใช้ชีวิตในต่างประเทศ ดำรงตำแหน่งนักการ
ฑูตในกรุงย่างกุ้ง โคลัมโบ บัตตาเวีย สิงคโปร์ บัวโนสไอเรส
บาร์เซโลน่า แมดริด [...]
Filed under: The Postman of youngpoet | 3 Comments »
