ปีกทั้งสามของเธอ

เธอลอยตัวขึ้นสู่ฝัน
เหมือนในนิทานพื้นบ้าน
 สิ่งเล็กเล็กแต่ยิ่งใหญ่

ฉายภาพในจินตนาการ  

… 
ดวงอาทิตย์ของวันอาทิตย์

กรุแสงนวลผ่านทิวไม้

นกน้อยร้องเพลงขับขาน

ในท่วงทำนองปร่าประหลาด

สายน้ำจากสรวงสวรรค์

บางทีอาจเอ่อล้น

ให้ต้นหญ้าและวัชพืช

หายใจและลืมตาดูโลก

….
  

เธอเดินทางในวันวาร

เกลียวกาลขยับคลื่นซัด

ท้องฟ้าโปร่ง..

เธอกางปีกสีขาวทั้งสาม

ทะยานลงจากผาละอองเกสร

มวลดอกไม้แย้มบาน

ต้อนรับการกลับมา

เที่ยวบินยามสาย

โผนเหนือหมู่เมฆ

ร่อนเหนือผิวน้ำ

แล้ววงกลมยักษ์

กลืนกินสรรพสิ่ง

พริบตาอันตรธาน!  

.. 

ซะการีย์ยา อมตยา

๒ มีนาคม ๒๕๕๑

วันอาทิตย์ยามสาย