
Photo -: Sign on the bridge by Putushon
Filed under: Poethree | Tagged: บทกวี, บทกวีสามบรรทัด, Poem, Poet, Poetry
|
| ana a girl on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| marinee deris on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| irarats on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| tritle on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| tritle on Gandhi on the street | |
| dai on งานเขียนที่ถูกแบนจากโอเคเนชั่น… | |
| dai on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| นุรเด่น เจะเลาะ on Live Poetry | |
| นุรเด่น on Live Poetry | |
| ซัยหนับ มะรุมดี on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ… on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| มานี on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| From Hell on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ | |
| เจนวิด on ฮิตเลอร์ หวัดดีพวก!!! | |
| พลอย on สมุดเยี่ยมสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ |
บลอกที่ WordPress.com . Theme: Digg 3 Column by WP Designer
“สิ่งที่ฉ้นกลัวที่สุด
คือการเป็นตัวของตัวเอง
เพราะมันว่างเปล่าเหลือเกิน”
…
บางขณะ
ฉันรู้สึกว่า ความว่างเปล่าที่มี
มันช่างมากมายเหลือเกิน
ในภวังค์ที่ว่างเปล่า หาใช่ความน่ากลัวของสิ่งใด
แต่เป็นเพียงสุขที่แท้เที่ยง.
ในภวังค์ที่สัมผัสทั้ง6ดับลง หาใช่ความโดดเดี่ยว
แต่เป็นเพียงความสงบที่เที่ยงแท้.
ในภวังค์ที่นาฬิกาเลิกบอกเวลา หาใช่ที่อาศัยของความคิด
แต่เป็นเพียงเมล็ดพันธุ์ของปัญญาแห่งจักรวาล.
ตนไม่รู้จักตน
คนแบ่งออกเป็นสอง
วางปล่อยความสิ้นสุด
เงียบงันกับภวังค์เงียบ
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ
(เยาะ)