วัฒนธรรมการใส่ความเพื่อกำจัดความคิดเห็นตรงข้าม(กรณีสังคมไทย)

ขออภัยครับ
บล๊อกนี้ถูก แบน !!!!!
จงใจเข้ามาสร้างความปั่นป่วน
ก่อนหน้านี้เคยด่าโอเคเนชั่นหยาบคายในเวปส่วนตัว
เช่นคำว่า สาดแม่ง…เป็นต้น
หลังจากเจ้าของบล็อกได้ลงบทความ http://iteau.wordpress.com/2008/01/10/blogcensorship/
พร้อมเกริ่นนำ…
นี่คือปรากฏการณ์ในโลกที่ข้อมูลข่าวสารไม่อาจถูกปิดกั้น ส่งผ่านแค่การก๊อปปี้หรือคลิ๊ก ผ่าน sms การขยายข่าวสารออกไปไม่ใช่เรื่องยากเย็น เราร่วมกันเปิดกระโหลกไปพร้อมกับเนื้อหา ที่ต้องอาศัยความพยายามสักหน่อยเพื่อจะข้ามพรมแดนทางภาษา (ผมเองก็พออ่านได้กระท่อนกระแท่น กว่าจะจบ..เหนื่อย)  เชิญทัศนา เปิดหูเปิดตาเปิดใจโดยพลัน
บล็อกก็ถูกแบนพร้อมข้อความสีแดงที่เป็นใส่ความให้ดูรุนแรงโดยไม่รู้จะหาสาเหตุใดในการแบน
เพื่อความชอบธรรมในการแบนจึงจำต้องใส่ความเป็นการทำลายผู้มีความเห็นตรงกันข้าม
การที่ข้อความสีแดงระบุดังกล่าวมันต้องหาหลักฐานมาว่าเจ้าของบล็อกเคยกระทำดังกล่าวตรงไหนบ้าง
หรือนี่คือการจงใจใส่ความ
เพื่อทำลายคนอื่น
เพื่อสร้างเหตุผลในการทำลาย
นี่คือวัฒนธรรมของสังคมไทยใช่หรือไม่
ย้อนไปเมื่อ 6 ตุลา สังคมไทยเคยเกิดการพยายาบิดเบือนความจริงซึ่งมันเป็นกรณีศึกษา
สมัยนั้นคือฆ่าทุกคนที่เห็นการฆ่า และใส่ความอย่างบิดเบือนความจริงแท้
สมัยนี้อาจเป็นการบิดเบือนข้อมูลความจริงผ่านทางสื่ออินเตอร์เน็ต
ซึ่งน่ากลัวมากหากสื่อที่อ้างตัวพิทักษ์ความยุติธรรมและผดุงสิทธิของประชาชน
กลับเป็นผู้เผด็จการเสียเอง!
ทำให้เกิดความคลางแคลงใจ เสรีภาพที่คุณกล่าวอ้างเพื่ออะไร
หมายเหตุ: ข้อความสีแดง ตอนนี้ทางผู้ให้บริการได้แก้ไขแล้วด้วยอาจสำนึกได้
แต่ทางทีมงานต่อต้านการปิดบล็อกได้เสพการกระทำอันเบียดเบือนไว้ได้ทัน
ดูความเห็นอื่นๆ ที่เว็บบอร์ดไทยไรเตอร์ http://www.thaiwriter.net/forum01/index.php?topic=631.0