สิ้นสุดที่ใด

                                                                                      Where does it go? by DeDaniel

สิ้นสุดที่ใด
ถนนสายนี้เริ่มต้นแห่งหนใด…
                                                           ที่ใดสิ้นสุด
สิ้นสุดที่ใด
ความรักครั้งนี้เริ่มต้นตรงไหน…
                                      [...]

Nat King Cole and Mona Lisa

Mona Lisa by Leonardo da Vinci

Mona lisa, mona lisa, men have named you
Youre so like the lady with the mystic smile
Is it only cause youre lonely they have blamed you?
For that mona lisa strangeness in your smile?
Do you smile to tempt a lover, mona lisa?
Or is this your way to hide a broken heart?
Many dreams [...]

คนแปลกๆ

แวะไปอ่านบล็อกพี่รอง เลยลองทำแบบทดสอบวัดความแปลกของมนุษย์ แฮ่ะ ๆ ลองแล้ว ได้ผลอย่างที่เห็นนี่แหละครับ ตัวจริงผมนะไม่อยากเป็นเลยไอ้ Cult Leader แปลไทยอย่างหยาบๆ ว่า เจ้าลัทธิ อะไรทำนองนั้น มีพี่คนหนึ่งบอกว่า ถ้าไม่อยากได้อะไร คนเรามักได้สิ่งนั้น  ฮ่า ๆ  แล้วผมมีความเป็น Cult leader ตรงไหนน่ะเนี่ย ?

You Are 80% Weird

You’re more than quirky, you’re downright strange.
But you’re also strangely compelling, like a cult leader.

How Weird Are You?

กำแพงตะวันออก

มรดกสุนทรีย์ จากอีกมิติหนึ่งของกาลเวลา

Artwork by Over the moon

ในอ้อมกอดของความมืดมนแห่งเอ็กซิสตองเชียลิสท์
ความเหงาอ้างว้างไหลบ่าท้นท่วมนั้นช่างเปล่าเปลี่ยว
ทอประกายระยิบระยับประหนึ่งสถิตย์ท่ามกลางสายแดด
ซึ่งดวงอาทิตย์โบราณสาดแสงทาทาบทุ่งร้างกลางทะเลทราย
ทอประกายบนทรายทุกเม็ดแห่งกาลอดีตอันเรืองโรจน์
เงาเลือนรางของเรือนร่างดอกพลับพลึงไพรสีขาวสะท้อน
วาบไหวไปมาเหนือหลุมฝังศพกวีผู้ไม่มีใครรู้จักมากที่สุดท่านหนึ่ง
ความเย่อหยิ่ง เหนื่อยหน่ายและขึ้งเครียดรุมเร้าทว่ารกร้าง
ก่อตัวกันเกาะกุมหัวใจราวกับมวลตะไคร่น้ำจับหินโสโครก
ที่ทั้งโคลัมบัสและมาร์โคโปโลไม่เคยย่างเหยียบไปถึง
เสี้ยวเศษกระท่อนกระแท่นอันกระจัดกระจายของคำยกย่อง
เป็นเพียงละอองฝนที่พรำลงบนผืนดินแห้งผากรอคอย
ความชุ่มชื้นมาเนิ่นนานแสนนานจนกาลเวลาหมุนวน
แม้แต่กาลฤดูยังสับสนงงงวยกับความปร่าแปร่งนั้น
กวีนิพนธ์วรรคแล้วท่อนเล่าลั่นดาลออกมาจากห้วงสำนึก
ลึกลงใต้ก้นบึ้งแห่งตาน้ำที่ผุดอย่างมิหยุดหย่อนภายใน
ความรู้สึกอันอ่อนไหวนาทีแล้วนาทีเล่าถูกสกัดกลั่นกรอง
เป็นมหากาพย์รำพึงรำพันแห่งชีวิตอันไร้สาระบนโลกอนิจจัง
ป่าวประกาศถึงสุนทรียภาพแห่งความงามและอัปลักษณ์
ความดี ความชั่ว ความทุกข์ ความโศกและความปลื้มปีติ
                                         ซะการีย์ยา อมตยา 

โลกของเรา

ในความนิ่ง

กวีวโรวาท

Artwork : Unknown  ถ้อยคำคัดจาก ช่อการะเกด ๔๒