ในร้านหนังสือประตูสีฟ้า
บทกวีเดินทาง
ด้วยรองเท้าหนังหุ้มข้อคู่เก่าซอมซ่อ
ข้างในมีถุงเท้าสีแดงหมากสุกซกมกข้างหนึ่ง
หนูชอบกลิ่นเท้าบทกวี เลยกัดกินเสียขาดวิ่น
บนรถเมล์ปรับอากาศ บทกวีนั่งหลับ
และฝันถึงเช้าวันใหม่อันสดใส
ในประเทศกวีที่เพิ่งปฏิวัติ
บทกวีหยอดเหรียญ 40 บาท
เพื่อยืนบนรถไฟฟ้า 15 นาที
บทกวีซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์รับจ้าง
เพื่อเดินทางมาสู่โลกสีน้ำเงิน
แต่บทกวีเขินอายที่จักแสดงตัวตน
จึงให้ผมช่วยเปิดประตูร้านหนังสือสีฟ้า
ผมผลักบานประตูเซอร์เรียลลิสต์ภาพวาดของ
René Magritte
จิตรกรผู้แต้มลูกแอ็ปเปิล
บนใบหน้าของชายหนุ่มในชุดสูท
ค่ำแล้ว…
แต่ผมยังเห็นก้อนเมฆลอยฟ่องในร้านหนังสือ
ข้างนอกเสียงตะโกนโหวกเหวกของรถรา
ข้างในแว่วหวานเสียงหัวใจเต้นของผู้ฟัง
และเสียงตัวอักษรนับล้านกำลังหัวเราะ
ซะการีย์ยา อมตยา
ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารลัช LUSH ปีที่๓ ฉบับที่ ๐๗ ตุลาคม ๒๕๕๐
Filed under: My Poetry
แวะมาสวัสดีครับ
ร้านไอ้หน้าส้นตีน
ที่สร้างภาพว่า
ตัวเองลุ่มลึก
แต่ไล่ลูกผมออกจากร้าน
นั่นใช่ไหม
เหี้ย!
อุ้ยผมก้าวร้าว
แต่ผมจำไว้แบบไม่อโหสิ
อย่าถึงทีกู
มีไม่มมีโอกาส
ไม่ว่ากัน
แต่จำไว้
อย่าถึงทีกู
GPEN
> สวัสดียามเช้าครับผม
ขอบคุณครับที่ทักทายกัน
อากาศกำลังดี….
มีความสุขกับชีวิตนะครับ
ระจัน
>คนละร้านวะ อิ อิ
ร้านนี้ดีครับ…
พาลูกสาวไปได้
เจ้าของร้านใจดี
ผมไปสองครั้งแล้ว
ไปอ่านบทกวีทั้งสองครั้ง
ร้านอยู่ที่เอกมัย ในซอยปากทางเข้ามีร้านกาแฟบ้านไร่
ลงรถไฟฟ้าบีทีเอสสถานีเอกมัย
แล้วหนังมอไซค์เข้าไปอีก หรือเดินก็ได้
ร้านอยู่ชั้นล่าง ที่เดียวกับสำนักงาน A day
ไปครั้งแรก เจ้าของร้านให้เกียรติด้วยการให้เขียนหนังสือสิบเล่มโปรด ซึ่งเขาจะทำเป็นแผ่นสลีฟว่า ผมนะ ชอบหนังสือเหล่านี้ อิ อิ
ครั้งแรกที่ไปก็ได้บทกวีบทนี้หนึ่งบท
และอ่านบทนี้ที่เขียนสดปิดท้ายงานลัชฟอรั่ม
ส่วนร้านที่ว่า เราก็ไม่ได้ไปนานแล้วว่ะ อิ อิ
ตามมาเยี่ยมบ้าน บ้านนี้ก็สวย ผมก็จองบ้านที่นี่เหมือนกัน แต่ยังไม่ได้เข้ามาอยู่
ขอให้มีกำลังในการสร้างสรรค์เรื่อยไป
สาธารณรัฐกวีนิพนธิ์จงเจริญ!
โกศล อนุสิม
>ขอบคุณครับพี่ที่มาเยือน
ผมไปเยี่ยมร้านขายหนังสือพี่แล้ว
น่าสนใจดีครับ หนังสือเก่าหายาก
ดีครับ ลงท้ายทุกครั้งที่โพสต์งานเขียน
บ้านที่นี่ก็ดีครับพี่ ใช้ง่ายดี
มีให้เลือกหลายดีไซน์
ฟังก์ชั่นเพิ่มเติม
อย่างของผม เลือกสามช่อง
ปีกข้างขวาซ้าย สามารถ เอาออกและเพิ่มเติมได้ตลอดเวลา
ผมจองที่นี่ไว้ปลายปีที่แล้ว
แต่เพิ่งมาปรับพื้นที่เมื่อ ๒๗ พศจิก นี่เอง
เลยทำเป็นบล็อกทางการเสียเลยสองบล็อก
เอกมัย 10
อยู่เกือบติดกับร้านประจำตัวเลยอ่ะ ที่ชื่อ opening soon. (เปลี่ยนเป็น Happy Monday ไปแล้ว)
อาจเพราะเราไม่มีความรู้ด้านจิตรกรรม และศิลปิน
พออ่านมาถึงตรงนี้ทีไร
–
บานประตูเซอร์เรียลลิสต์ภาพวาดของ René Magritte
จิตรกรผู้แต้มลูกแอ็ปเปิล บนใบหน้าของชายหนุ่มในชุดสูท
–
ูู^^’ กลายเป็นนึกภาพอะไรไม่ออกสักอย่าง
หวัดดีครับอาจารย์
บ้านหลังนี้สีสวยสบายตาดีนะ
มาอ่านบทกวี
เพราะดี สีสวย
ลงใต้อย่าลืมบอกข่าวกันครับบ
เสียงเครื่องสาย
จับใจดีครับพี่เช
ผมไม่มีบ้านให้พี่แวะไปเยี่ยม
แล้วจะมาเยี่ยมพี่เอง
สวัสดีครับ
จะคอยตามอ่านเรื่อยๆนะคับ
55แม้ต้องทำความเข้าใจมากซะหน่อย
feel มากเลยภาพนี้ขอเอาไปแปะฝาห้องหน่อยน่ะ
เผื่อคิดไรดีๆได้
เอ่อ..
ฉันเริ่มรู้สึกตัวเล็กลงแล้วว่ะ เหอๆ :^_^: << เหงื่อตกเลย
…………………………………………………………….
อ้อ ขอบใจที่บอกทางไปร้านหนังสือดีๆอย่างนี้
จะลองแวะเข้าไปบ้าง เปลี่ยนจากโรงหนังเอกมัย
มาเป็นร้่านหนังสือดีๆ น่าจะ have fun กว่าเยอะ
bookshoop นี่แปลว่าอะไรครับท่าน
ร้านหนังสือ เคยเห็นแต่เขาสะกดด้วย o ตัวเดียว
ความงามแห่งดวงจันทร์
คือความงามที่เที่ยงแท้ และเป็นนิรัด์หรือไม่
หาใช่ความงามจากการแต่งแต้ม
ดวงจันทร์คือสถาปัตยกรมมอันยิ่งใหญ่
แ่ห่งจักวาลหรือเป็นได้เพียงเศษหินที่ลอยเคว้งคว้าง
ท่ามกลางมวลหมู่ดาว