บทกวีนำร่อง
ผมขอให้พวกเขานำกวีนิพนธ์สักหนึ่งบท
แล้วหยิบยกขึ้นมาทาบวางให้แสงส่องผ่าน
เหมือนกับฟิล์มสีสไลด์
หรือแนบหูสักข้างตรงรวงรังของมัน
ผมบอกว่า ปล่อยหนูสักตัวลงในกวีนิพนธ์สักบทสิ
แล้วคอยดูว่ามันจะควานหาทางออกได้อย่างไร
หรือดุ่มเดินเข้าไปในหับห้องแห่งกวี
แล้วคลำไปตามผนังเพื่อค้นหาสวิตช์ไฟ
ผมอยากให้พวกเขาโลดแล่นเล่นสกีน้ำ
ผาดโผนเหนือผิวหน้าของบทกวีสักบท
โต้คลื่นไปยังชื่อผู้ประพันธ์บนชายฝั่งแห่งนั้น
แต่สิ่งที่พวกเขาทั้งหมดอยากจะทำ
คือ มัดกวีนิพนธ์บทนั้นไว้กับเก้าอี้ตัวหนึ่งด้วยเชือก
แล้วทรมานทรกรรมให้มันสารภาพออกมา
พวกเขาเริ่มด้วยการกระหน่ำฟาดมันด้วยท่อน้ำ
เพื่อที่จะเค้นถามว่ามันหมายถึงอะไรกันแน่!
บิลลี่ คอล์ลินส์ นิพนธ์ ซะการีย์ยา อมตยา แปล
จากคอลัมน์ บุรุษไปรษณีย์ของกวีหนุ่ม ปาจารยสาร กันยายน-ตุลาคม ๒๕๕๐
อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ Introduction to Poetry by Billy Collins
Filed under: The Postman of youngpoet | 12 Comments »
