The Republic of poetry

The Republic of Poetry

                                                 ภาพ โดย ธีรพงศ์ เงินถม

สาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์

แด่ประเทศชิลี 

ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์

ขบวนรถไฟแออัดด้วยปวงกวี

โขยกเขยกล่องใต้กลางสายฝน

ราวหมู่ต้นพลัมเริงระบำ

ฝูงม้าเตะแหวกอากาศ

และวงดนตรีประจำหมู่บ้าน

เดินขบวนมาตามทางเดิน

สวมหมวกกลมสักหลาด เป่าแตร

ตามด้วยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ

ผู้ยื่นจับมือทุกมือ 

ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์

บาทหลวงทั้งหลายพิมพ์กาพย์กลอนบทรัตติกาล

ลงบนกล่องช็อกโกแล็ตของอาราม

ทุกครัวในทุกภัตตาคาร

เขียนโคลงเป็นตำรับอาหาร

ตั้งแต่ปลาไหลยันอาร์ติโชก

ซึ่งกวีรับประทานโดยไม่ต้องจ่าย 

ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์

ณ สวนสัตว์บรรดากวีขับขาน

แก่ฝูงลิงบาบูน และสัตว์ชั้นสูงทั้งหลาย

เหล่ากวีและฝูงลิงบาบูน

ต่างกรี๊ดเสียงแสดงความปีติแบบเดียวกัน

ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์

พวกกวีจะเช่าเฮลิคอปเตอร์

เพื่อระดมทิ้งระเบิดมหาราชวังแห่งชาติ

ด้วยประดาบทกวีที่คั่นหนังสือ

แล้วทุกคนในลานราชวังนั้น

ต่างรีบยื้อแย่งเพื่อคว้าบทกวีสักบท

ซึ่งร่วงพรูลงมาจากฟากฟ้า

จนมองอะไรอื่นไม่เห็น 

ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่สนามบิน

จะไม่อนุญาตให้คุณออกจากประเทศนี้

จนกว่าคุณจะอ่านบทกวีให้หล่อนฟังสักบท

และหล่อนพูดว่า อ่าห์ ! ช่างสวยงาม 

มาร์ติน เอสพาดา ประพันธ์   ซะการีย์ยา อมตยา แปล 

จากคอลัมน์ บุรุษไปรษณีย์ของกวีหนุ่ม ปาจารยสาร เมษายน-พฤษภาคม ๒๕๕๐ 

อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ The Republic of Poetry  

4 Responses

  1. [...] a Translation สาธารณรัฐกวีนิพนธ์ โดย ซะการีย์ยา [...]

  2. I would name it “Master Piece”

    Thump Up !

  3. มาขอทำวีซ่าเข้าสาธารณรัฐกวีนิพนธ์ว่ะ

  4. เข้ามาเรียบร้อยแล้วจึงเห็นประตูบานแรก

    แล้วกรูเข้ามานี่ได้ไงหว่า???

    สับสนๆ

ใส่ความเห็น