ภาพ โดย ธีรพงศ์ เงินถม
สาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์
แด่ประเทศชิลี
ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์
ขบวนรถไฟแออัดด้วยปวงกวี
โขยกเขยกล่องใต้กลางสายฝน
ราวหมู่ต้นพลัมเริงระบำ
ฝูงม้าเตะแหวกอากาศ
และวงดนตรีประจำหมู่บ้าน
เดินขบวนมาตามทางเดิน
สวมหมวกกลมสักหลาด เป่าแตร
ตามด้วยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ
ผู้ยื่นจับมือทุกมือ
ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์
บาทหลวงทั้งหลายพิมพ์กาพย์กลอนบทรัตติกาล
ลงบนกล่องช็อกโกแล็ตของอาราม
ทุกครัวในทุกภัตตาคาร
เขียนโคลงเป็นตำรับอาหาร
ตั้งแต่ปลาไหลยันอาร์ติโชก
ซึ่งกวีรับประทานโดยไม่ต้องจ่าย
ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์
ณ สวนสัตว์บรรดากวีขับขาน
แก่ฝูงลิงบาบูน และสัตว์ชั้นสูงทั้งหลาย
เหล่ากวีและฝูงลิงบาบูน
ต่างกรี๊ดเสียงแสดงความปีติแบบเดียวกัน
ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์
พวกกวีจะเช่าเฮลิคอปเตอร์
เพื่อระดมทิ้งระเบิดมหาราชวังแห่งชาติ
ด้วยประดาบทกวีที่คั่นหนังสือ
แล้วทุกคนในลานราชวังนั้น
ต่างรีบยื้อแย่งเพื่อคว้าบทกวีสักบท
ซึ่งร่วงพรูลงมาจากฟากฟ้า
จนมองอะไรอื่นไม่เห็น
ในสาธารณรัฐแห่งกวีนิพนธ์
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่สนามบิน
จะไม่อนุญาตให้คุณออกจากประเทศนี้
จนกว่าคุณจะอ่านบทกวีให้หล่อนฟังสักบท
และหล่อนพูดว่า อ่าห์ ! ช่างสวยงาม
มาร์ติน เอสพาดา ประพันธ์ ซะการีย์ยา อมตยา แปล
จากคอลัมน์ บุรุษไปรษณีย์ของกวีหนุ่ม ปาจารยสาร เมษายน-พฤษภาคม ๒๕๕๐
อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ The Republic of Poetry
Filed under: The Postman of youngpoet | 4 Comments »
